Inaktywacja mutacji PAPSS2 u pacjenta z przedwczesnym Pubarche ad 6

Wyniki testu potwierdziły inaktywujący charakter mutacji, bez wykrywalnej aktywności dla R329X lub S475X i tylko niewielką resztkową aktywność dla T48R (6,0 . 0,6% aktywności PAPSS2 typu dzikiego) (Figura 2C). Analiza strukturalna wykazała, że obie mutacje nonsensowne powodują znaczne obcięcie domeny sulfurylazy ATP, podczas gdy mutacja missens T48R wpływa na domenę kinazy APS białka PAPSS2 (figura 2D). Dyskusja
Zidentyfikowaliśmy złożone mutacje heterozygotyczne w PAPSS2, które z dużym prawdopodobieństwem stanowią nową monogenną korowo-nadnerczową przyczynę nadmiaru androgenów. PAPSS2 koduje ludzką syntazę PAPS 2, która generuje PAPS, donor siarczanu wymagany do sulfonowania DHEA do DHEAS przez sulfotransferazę DHEA (SULT2A1) .14 U ludzi, DHEAS jest najobficiej występującym w obiegu steroidem. Read more „Inaktywacja mutacji PAPSS2 u pacjenta z przedwczesnym Pubarche ad 6”

Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją czesc 4

Cewnik do ablacji wprowadził cylindryczny balon, który był napompowany, doprowadzając elektrody do kontaktu z przełykową wykładziną. Następnie dostarczono ustaloną ilość energii (12 J i 40 W na centymetr kwadratowy). W przypadku odcinków przełyku Barretta, które miały więcej niż 3 cm długości, cewnik został ponownie ustawiony, a pozostały przełyk Barretta został usunięty w 3-centymetrowych odstępach. Cewnik został usunięty, koagulacyjne resztki oczyszczono ze strefy ablacji i elektrod, a nienormalną tkankę ponownie usunięto (szczegóły, patrz wideo, dostępne z pełnym tekstem tego artykułu na). Pacjenci, którzy otrzymywali ablację z częstością radiową i mieli pozostały przełyk Barretta podczas kolejnych wizyt, byli leczeni za pomocą ogniskowego urządzenia do ablacji (HALO90) (ryc. Read more „Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją czesc 4”

Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją

Przełyk Barretta, stan metaplazji jelit przełyku, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem gruczolakoraka przełyku. Oceniliśmy, czy endoskopowa ablacja częstotliwości radiowej może wyeliminować dysplastyczny przełyk Barretta i zmniejszyć tempo progresji nowotworowej. Metody
W wieloośrodkowym, kontrolowanym pozorowanym badaniu losowo przydzielono 127 pacjentów z dysplastycznym przełykiem Barretta w stosunku 2: 1, aby otrzymać ablację z częstotliwością radiową (grupa ablacyjna) lub pozorowaną (grupa kontrolna). Randomizacja była stratyfikowana w zależności od stopnia dysplazji i długości przełyku Barretta. Pierwotne wyniki po 12 miesiącach obejmowały całkowitą eradykację dysplazji i metaplazji jelitowej. Read more „Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją”

Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją ad 8

Nasze dane pokazują, że większość pacjentów, którzy byli poddani ablacji z użyciem fal radiowych, miała całkowitą eradykację metaplazji jelitowej i dysplazji oraz zmniejszone ryzyko progresji choroby po 12 miesiącach. Nasz plan a priori polegał na analizie eradykacji dysplazji, stratyfikowanej według stopnia dysplazji w punkcie wyjściowym, na podstawie hipotezy, że dysplazja wysokiego stopnia może być trudniejsza do wykorzenienia niż dysplazja niskiego stopnia. Jednak zaobserwowaliśmy podobne wskaźniki całkowitej eradykacji dysplazji w obu podgrupach (90,5% u chorych z dysplazją małego stopnia i 81,0% u osób z dysplazją wysokiego stopnia). Te wysokie wskaźniki całkowitej eradykacji wiązały się ze zmniejszeniem częstości występowania dysplazji i zmniejszeniem ryzyka raka przełyku w grupie z ablacją, w porównaniu z grupą kontrolną. Nasze stwierdzenie zmniejszonej zapadalności na raka w grupie ablacyjnej należy traktować z ostrożnością. Read more „Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją ad 8”

Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją ad 7

0 w 100-punktowej skali wizualno-analogowej; P <0,001). Do 8 dnia średni wynik dyskomfortu w klatce piersiowej powrócił do 0. W porównaniu z lokalizowaną naturą ablacji ogniskowej mediana pierwszego dnia po ablacji z dalszą ogniskową wynosiła 0. Wśród pacjentów z grupy ablacyjnej zwężenie przełyku (zdefiniowane jako endoskopowe zwężenie przełyku z dysfagią lub bez) stwierdzono u 5 pacjentów (6,0%). Wszyscy pięcioro pacjentów przeszło pomyślnie dylatację endoskopową (średnia, 2,6 sesji). Read more „Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją ad 7”

Zdrowa konkurencja – dlaczego i jak „wybór na plan publiczny” ad

Nowe zasady dotyczące prywatnego ubezpieczenia mogą w pewien sposób zachęcać prywatne plany do koncentrowania się na zapewnieniu wartości. Ale bez publicznego planu jako punktu odniesienia, tworzenia kopii zapasowych i sprawdzania prywatnych planów pozostaną kluczowe problemy na rynku ubezpieczeniowym. Być może najbardziej palącym z tych problemów są gwałtowne koszty. Publiczne ubezpieczenie zdrowotne ma znacznie niższe koszty administracyjne niż prywatne, uzyskuje większe upusty ze względu na swój szeroki zasięg i nie musi zarabiać, jak to czyni wiele prywatnych planów. Co więcej, doświadczenie z Medicare sugeruje, że publiczne ubezpieczenie jest lepiej przygotowane do kontrolowania wydatków w czasie, przy jednoczesnym zachowaniu szerokiego dostępu do opieki.4 Prawie wszystkie inne zaawansowane demokracje przemysłowe polegają znacznie bardziej na publicznym ubezpieczeniu zdrowotnym niż Stany Zjednoczone, a wszystkie mają niższą opiekę zdrowotną. Read more „Zdrowa konkurencja – dlaczego i jak „wybór na plan publiczny” ad”

Reforma publicznej opieki zdrowotnej i reformy ubezpieczenia zdrowotnego – zróżnicowane preferencje, zróżnicowane opcje cd

Ale ramy, w których ta opcja jest jedną z wielu, zmniejszają ryzyko polityczne. Biorąc pod uwagę naszą ograniczoną wiedzę na temat projektowania ubezpieczeń, nie ma sensu debata polityczna na temat tego, co nieznane i nie dające się udowodnić. Zamiast tego w tym układzie zarządzający planem publicznym będą podlegać tej samej dyscyplinie rynkowej, co zarządzający prywatnymi planami; choć będą musieli zadowolić swoich polityków-dyrektorów, będą również musieli oferować plany, które zadowolą konsumentów. Brak zachęt do dbania o obsługę klientów to rytualna skarga na organizacje publiczne; neutralna konkurencja tworzy takie zachęty. Obecnie debatuje się nad pytaniami projektowymi, takimi jak czy istniejące plany państwowe dla pracowników państwowych mogą być planami publicznymi, które części operacji na planie mogą być zlecane, a które wykonywane przez urzędników służby cywilnej, i które grupy dostawców powinny być uprzywilejowane. Read more „Reforma publicznej opieki zdrowotnej i reformy ubezpieczenia zdrowotnego – zróżnicowane preferencje, zróżnicowane opcje cd”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9

Częstość mutacji TET2 u niewyselekcjonowanych pacjentów wynosiła 19% (15 z 81 pacjentów) z zespołami mielodysplastycznymi, 12% (24 z 198 pacjentów) z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, 24% (5 z 21 pacjentów) z wtórną AML i 22% (2 9 pacjentów) z przewlekłą białaczką mielomonocytową. Wykrywanie nabytych defektów genetycznych ukierunkowanych na obie kopie TET2 u 24 z 55 pacjentów wskazuje, że TET2 jest prawdziwym genem supresorowym guza w niektórych rakach szpikowych. W próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, którzy mieli zarówno mutacje TET2 i JAK2, mutacje TET2 wystąpiły jako pierwsze w trakcie choroby. Mutacje TET2 obserwowano w różnych podtypach zespołów mielodysplastycznych, zgodnie z doniesioną utratą heterozygotyczności i śródmiąższowych delecji na chromosomie 4q24 w tych podtypach.26,27 Podobne zdarzenia dotyczące chromosomu 4q24 odnotowano u pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi28 oraz u pacjentów z nawrotowym AML. 29 Mutacje TET2 obserwowano w prymitywnych komórkach CD34 + CD38-, a transplantacja ksenoprzeszczepowa wykazała obecność zmutowanego TET2 w hematopoetycznych komórkach macierzystych w próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8

Hematopoetyczne komórki macierzyste z mutacją JAK2 V617F od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi z defektami TET2 wykazują zwiększoną zdolność do ponownego wchłaniania, gdy komórki są szczepione na nieotyłe myszy z cukrzycą z ciężkim złożonym niedoborem odporności (NOD-SCID). Komórki CD34 + od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi wstrzykiwano dożylnie myszom NOD-SCID, które poddano naświetlaniu subletalnemu. Procent ludzkich komórek CD45 + w szpiku kostnym myszy monitorowano po 3, 6, 12 i 15 tygodniach po transplantacji. Jak pokazano w Panelu A, Pacjenci MPD01 i MPD04 mieli defekty TET2, podczas gdy Pacjenci MPD09, MPD11 i MPD27 mieli prawidłowy TET2 i służyli jako kontrole. Panel B pokazuje wyniki analizy cytometrii przepływowej komórek ludzkich obecnych w szpiku kostnym myszy NOD-SCID 15 tygodni po transplantacji 3 × 105 komórek CD34 + od pacjentów MPD04 i MPD09. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7

Panel C pokazuje frakcje niedojrzałych komórek progenitorowych (BMNK) i dojrzałe progenitory szpikowe (BFU-E i CFU-GM) niosące defekty TET2 w naturalnych komórkach progenitorowych JAK2 od pacjentów MPD05 i MPD20. W panelach B i C liczby analizowanych klonów są pokazane na słupkach. Analizowaliśmy hematopoetyczne progenitory od pięciu pacjentów, którzy mieli zaburzenia mieloproliferacyjne z mutacjami w TET2 i JAK2. Niedojrzałe komórki CD34 + CD38- wysiewano w jednej komórce na studzienkę w warunkach hodowli, które wspierały różnicowanie limfomueloidalne, podczas gdy komórki CD34 + CD38 + hodowano w testach metylocelulozy erytrocytarnej. We wszystkich testowanych komórkach zarówno defekty TET2, jak i JAK2 występowały w klonach zawierających komórki limfoidalne i mieloidalne razem (Figura 3A i 3B). Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7”