Dlugoterminowa smiertelnosc z powodu raka jelita grubego po usunieciu gruczolaka AD 7

Wielokrotne gruczolaki, dysplazja wysokiego stopnia i kosmki były predykatorami istotnego (31 do 45%) wzrostu umieralności na raka jelita grubego. Dyskusja
Nasze badanie wykazało, że pacjenci, u których wykonano usunięcie gruczolaków niskiego ryzyka, mieli mniejsze ryzyko zgonu z powodu raka jelita grubego. To zmniejszenie ryzyka osiągnięto w czasie, gdy kolonoskopia inwigilacyjna nie była zalecana dla tych pacjentów. W związku z tym polipektomia mogła wyeliminować każdy wzrost ryzyka zgonu z powodu raka jelita grubego związanego z gruczolakami niskiego ryzyka. Read more „Dlugoterminowa smiertelnosc z powodu raka jelita grubego po usunieciu gruczolaka AD 7”

Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600.

Duża liczba zaangażowanych typów nowotworów, niska częstotliwość mutacji BRAF V600 oraz rzadkość niektórych nowotworów utrudniają prowadzenie badań specyficznych dla choroby. Aby rozwiązać tę ważną, niezaspokojoną potrzebę kliniczną, zaprojektowaliśmy niezależne od histologii, elastyczne, wczesne badanie woreczków wczesnej fazy 2 wemurafenibu u pacjentów z nowotworami niezwiązanymi z wirusem nosiciela, z mutacjami BRAF V600. Ten projekt badania pozwala na zapisanie pacjentów z różnymi rodzajami raka. Nasze badanie obejmowało sześć kohort pacjentów z wcześniej określonymi nowotworami (niedrobnokomórkowy rak płuca, rak jajnika, rak jelita grubego, rak dróg żółciowych, rak sutka i szpiczak mnogi), a także siódmy (wszystkie inne) kohorty, które pozwoliły na rejestrację pacjentów z jakimkolwiek innym rakiem pozytywnym mutacją BRAF V600. Protokół pozwolił na przeanalizowanie dodatkowych kohort specyficznych dla nowotworu, jeśli do kohorty wszystkich pozostałych włączono wystarczającą liczbę pacjentów. Pacjenci z brodawkowatym rakiem tarczycy oraz z białaczką włośniakową zostali wykluczeni, ponieważ ogólna częstość występowania mutacji BRAF V600 w tych nowotworach jest wystarczająco wysoka, aby uzasadnić badania dotyczące choroby. Celem tego badania było zidentyfikowanie obiecujących sygnałów aktywności w poszczególnych typach nowotworów, które mogłyby następnie zostać ostatecznie zbadane. Read more „Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600.”

Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600

Mutacje BRAF V600 występują w różnych nowotworach niezwłaskowych. Podjęliśmy niezależne od histologii badanie fazy 2 koszyka wemurafenibu w nowotworach pozakomórkowych niezwiązanych z mutacją BRAF V600. Metody
Zapisaliśmy pacjentów w sześciu wcześniej określonych kohortach raka; pacjenci ze wszystkimi innymi typami nowotworów byli zapisani do siódmej kohorty. W sumie 122 pacjentów z rakiem pozytywnym pod względem mutacji BRAF V600 było leczonych, w tym 27 pacjentów z rakiem jelita grubego, którzy otrzymywali wemurafenib i cetuksymab. Pierwszorzędowym punktem końcowym była stopa odpowiedzi; drugorzędne punkty końcowe obejmowały bez progresji i całkowite przeżycie.
Wyniki
W kohorcie z niedrobnokomórkowym rakiem płuc odsetek odpowiedzi wynosił 42% (95% przedział ufności [CI], 20 do 67), a mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 7,3 miesiąca (95% CI, 3,5 do 10,8). W kohorcie z chorobą Erdheima-Chestera lub histiocytozą komórek Langerhansa odsetek odpowiedzi wynosił 43% (95% CI, 18 do 71); średni czas leczenia wynosił 5,9 miesiąca (zakres od 0,6 do 18,6), a żaden pacjent nie miał progresji choroby podczas leczenia. Read more „Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600”

Obwodowe obwody otyłości FTO i brązowienie adipocytów u ludzi cd..

Aby przewidzieć regulator wyjściowy, zbadaliśmy dopasowania motywów regulatorowych i poziomy ekspresji regulatorowej w adipocytach od uczestników otyłych i nieobywatelskich; następnie eksperymentalnie sprawdziliśmy jego przyczynowość i epistazę za pomocą haplotypu ryzyka poprzez knockdown i nadekspresję w adipocytach z nosicieli alleli ryzyka i nosicieli alleli bez markera. Na koniec ustaliliśmy autonomię komórkową przewidywanego wariantu kierowcy z użyciem dwukierunkowego edytowania CRISPR-Cas9 w pierwotnych adipocytach od nosicieli ryzyka i nośników alleli bez markera, po którym następuje pomiar ekspresji genu docelowego, poziomy ekspresji energii – geny równowagi i fenotypowe sygnatury komórkowe otyłości u ludzi. Dodatkowe informacje na temat naszych metod znajdują się w protokole (dostępnym na stronie) oraz w dodatkowym dodatku. Wyniki
Wpływ locus FTO na IRX3 i IRX5 w ludzkich komórkach progenitorowych adypocytów
Aby zidentyfikować typy komórek, w których może działać wariant przyczynowy, zbadaliśmy mapy stanu chromatyny15,16 obszaru otyłości FTO w poprzek 127 typów komórek. Niezwykle długi wzmacniacz (12,8 kb) w mezenchymalnych komórkach progenitorowych adipocytów wskazał główne locus regulatorowe (Figura 1B i Fig. S1A, S1B i S1C w Dodatku Uzupełniającym). Testy swoiste dla haplotypu wykazały aktywność związaną z haplotypem ryzyka, który był 2,4 razy większy niż ten związany z haplotypem bez markera w ludzkich adipocytach SGBS (tj. Read more „Obwodowe obwody otyłości FTO i brązowienie adipocytów u ludzi cd..”