Dlugoterminowa smiertelnosc z powodu raka jelita grubego po usunieciu gruczolaka AD 2

Organizacje zawodowe i władze krajowe zalecają kolonoskopię inwigilacyjną pacjentom z gruczolakami niskiego ryzyka oraz pacjentom z gruczolakami wysokiego ryzyka, co 5 lub 10 lat w przypadku tych pierwszych, a co 3 lub 5 lat w przypadku tych ostatnich. Kolonoskopia obserwacyjna gwałtownie rośnie. W Stanach Zjednoczonych poliproliczny nadzór stanowi ponad 20% wszystkich kolonoskopii przeprowadzonych u pacjentów w wieku 50 lat lub starszych.13 Korzystając z danych ogólnokrajowych w Rejestrze Raka w Norwegii dotyczących pacjentów, u których usunięto gruczolaki jelita grubego, oceniano jelita grubego. – śmiertelność w wyniku raka w dużej, populacyjnej kohorcie z praktycznie całkowitą obserwacją po śmierci z powodu raka okrężnicy i odbytnicy. Read more „Dlugoterminowa smiertelnosc z powodu raka jelita grubego po usunieciu gruczolaka AD 2”

Mutacja HABP2 w linii komórkowej wywołująca rodzinnego nieswoistego raka tarczycy cd..

Analiza immunohistochemiczna wykazała zwiększoną ekspresję białka HABP2 w brodawkowatych raku tarczycy i guzach gruczolaka pęcherzykowego z dotkniętych członków, ale nie było wybarwienia w normalnej tkance tarczycy od tych samych dotkniętych członków (Figura 1H, 1I i 1J). W przeciwieństwie do tego, stwierdziliśmy, że tylko 3 z 12 sporadycznych brodawkowatych raków tarczycy miało słabe wybarwianie białka HABP2 (Figura 1K). Przeanalizowaliśmy także ekspresję HABP2 w matrycowym RNA i stwierdziliśmy, że jest silnie wyrażana w tkance guza, w porównaniu z sąsiadującą prawidłową tkanką tarczycy (Figura 1D). Ekspresję białka HABP2 opisano w 9 z 82 prawidłowych typów tkanek.11 Zatem nadekspresja HABP2 w nowotworach z nośników wariantu G534E sugerowała możliwą rolę patogenu. Sekwencjonowaliśmy regiony kodujące (eksony do 13) HABP2 w DNA krwi obwodowej od wszystkich dotkniętych członków próbek krewnych i nowotworowych DNA od czterech dotkniętych członków. Stwierdziliśmy, że wariant jest heterozygotyczny zarówno w DNA linii zarodkowej, jak i nowotworowej (Figura 1B). Sekwencjonowanie Sanger nie wykryło żadnych innych nieprawidłowości w regionie kodującym HABP2, które sugerowałyby zmianę innego allelu HABP2 w tkance nowotworowej. Read more „Mutacja HABP2 w linii komórkowej wywołująca rodzinnego nieswoistego raka tarczycy cd..”

Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600

Mutacje BRAF V600 występują w różnych nowotworach niezwłaskowych. Podjęliśmy niezależne od histologii badanie fazy 2 koszyka wemurafenibu w nowotworach pozakomórkowych niezwiązanych z mutacją BRAF V600. Metody
Zapisaliśmy pacjentów w sześciu wcześniej określonych kohortach raka; pacjenci ze wszystkimi innymi typami nowotworów byli zapisani do siódmej kohorty. W sumie 122 pacjentów z rakiem pozytywnym pod względem mutacji BRAF V600 było leczonych, w tym 27 pacjentów z rakiem jelita grubego, którzy otrzymywali wemurafenib i cetuksymab. Pierwszorzędowym punktem końcowym była stopa odpowiedzi; drugorzędne punkty końcowe obejmowały bez progresji i całkowite przeżycie.
Wyniki
W kohorcie z niedrobnokomórkowym rakiem płuc odsetek odpowiedzi wynosił 42% (95% przedział ufności [CI], 20 do 67), a mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 7,3 miesiąca (95% CI, 3,5 do 10,8). W kohorcie z chorobą Erdheima-Chestera lub histiocytozą komórek Langerhansa odsetek odpowiedzi wynosił 43% (95% CI, 18 do 71); średni czas leczenia wynosił 5,9 miesiąca (zakres od 0,6 do 18,6), a żaden pacjent nie miał progresji choroby podczas leczenia. Read more „Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600”

Obwodowe obwody otyłości FTO i brązowienie adipocytów u ludzi

Badania asocjacyjne z genomewidem mogą być wykorzystywane do identyfikacji regionów genomicznych istotnych z punktu widzenia choroby, ale interpretacja danych jest trudna. Region FTO ma najsilniejszy związek genetyczny z otyłością, ale mechaniczna podstawa tego związku pozostaje nieuchwytna. Metody
Przeanalizowaliśmy dane epigenomiczne, aktywność alleliczną, konserwację motywów, ekspresję regulatora i wzorce koekspresji genów, w celu wycięcia obwodów regulacyjnych i mechanistycznej podstawy związku między regionem FTO a otyłością. Potwierdziliśmy nasze przewidywania za pomocą ukierunkowanych zaburzeń w próbkach od pacjentów i myszy oraz endogennej edycji genomu CRISPR-Cas9 w próbkach od pacjentów.
Wyniki
Nasze dane wskazują, że allel FTO związany z otyłością tłumi termogenezę mitochondrialną w komórkach prekursorowych adipocytów w sposób autonomiczny względem tkanki. Wariant pojedynczego nukleotydu rs1101085 T-to-C zakłóca konserwatywny motyw represora ARID5B, co prowadzi do derepresji silnego wzmacniacza preadipocytów i podwojenia ekspresji IRX3 i IRX5 podczas wczesnego różnicowania adipocytów. Powoduje to autonomiczne dla komórki przejście rozwojowe od rozpraszających energię beżowych (brite) adipocytów do białych adipocytów przechowujących energię, z redukcją termogenezy mitochondrialnej o współczynnik 5, jak również wzrostem magazynowania lipidów. Read more „Obwodowe obwody otyłości FTO i brązowienie adipocytów u ludzi”