Genetyczna ewolucja czerniaka z prekursorowych zmian

Patogenne mutacje w czerniaku zostały w dużej mierze skatalogowane; jednak kolejność ich występowania nie jest znana. Metody
Sekwencjonowaliśmy 293 genów istotnych dla raka w 150 obszarach 37 pierwotnych czerniaków i ich sąsiadujących zmianach prekursorowych. Spektrum histopatologiczne tych obszarów obejmowało jednoznacznie łagodne zmiany chorobowe, zmiany pośrednie oraz śródnabłonkowe lub inwazyjne czerniaki.
Wyniki
Zmiany prekursorowe były inicjowane przez mutacje genów, o których wiadomo, że aktywują szlak kinazy białkowej aktywowany mitogenem. Jednoznacznie łagodne zmiany chorobowe dotyczyły wyłącznie mutacji BRAF V600E, natomiast te sklasyfikowane jako pośrednie zostały wzbogacone o mutacje NRAS i dodatkowe mutacje kierowcy. Łącznie 77% obszarów pośrednich uszkodzeń i czerniaków in situ zawierało mutacje promotora TERT, co wskazuje, że mutacje te są wybrane na nieoczekiwanym wczesnym etapie progresji nowotworowej. Bialleliczna inaktywacja CDKN2A pojawiła się wyłącznie w inwazyjnych czerniakach. Read more „Genetyczna ewolucja czerniaka z prekursorowych zmian”

Mutacja HABP2 w linii komórkowej wywołująca rodzinnego nieswoistego raka tarczycy cd 5

Zaobserwowaliśmy, że wariant G534E indukował znacznie większą liczbę ognisk i zwiększoną migrację komórkową w porównaniu z typem dzikim (Figura 2C). Ponieważ nie znaleźliśmy zmian w innym allelu HABP2 w tkance nowotworowej, a nasze badania funkcjonalne sugerowały, że HABP2 ma efekt supresji guza, kotransfekowaliśmy równe ilości konstruktów typu dzikiego i mutantów G534E w komórkach NIH-3T3. Stwierdziliśmy większe powstawanie ognisk i migrację komórkową niż w przypadku nadekspresji HABP2 typu dzikiego, co sugeruje, że wariant G534E ma dominujący negatywny efekt supresji guza (Figura 2C). Na koniec, analiza danych TCGA u 423 pacjentów z rakiem brodawkowatym tarczycy wykazała, że 4,7% miało wariant HABP2 G534E, w porównaniu z 0,7% osób z nieznanym stanem chorobowym w wieloetnicznych bazach danych populacji (P <0,001). Sugeruje to, że wariant linii płciowej HABP2 G534E może być genem podatności na dodatkowe przypadki rodzinnego nieswoistego raka tarczycy. Dyskusja
Zidentyfikowaliśmy HABP2 jako gen podatności na raka u dużej rodziny z rodzinnym brodawkowym rakiem tarczycy. Przedstawiliśmy kilka linii dowodów potwierdzających nasze odkrycie, że wariant HABP2 G534E nadaje podatność na rodzinnego raka brodawkowatego tarczycy. Read more „Mutacja HABP2 w linii komórkowej wywołująca rodzinnego nieswoistego raka tarczycy cd 5”

Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600 cd 8

Brak odpowiedzi w kohorcie pacjentów z rakiem jelita grubego, którzy otrzymali monoterapię wemurafenibem, podkreśla tę możliwość. Chociaż precyzja przedstawionych tutaj szacunków częstości odpowiedzi jest ograniczona przez małe rozmiary próbek, wskaźniki w kilku kohortach, w tym anaplastyczne nowotwory tarczycy i cholangiocarcinoma, wydają się być niższe niż częstość zgłaszana dla czerniaka skóry. Dane te pokazują, że typy nowotworów zmutowanych w modelu BRAF V600 nie reagują jednolicie na terapię celowaną BRAF. Ważną implikacją jest to, że konwencjonalna nozologia nowotworów oparta na miejscu narządu (z podtypami molekularnymi) nie może być w pełni zastąpiona nozologią molekularną (np. Nowotwory z mutacją BRAF). Adaptacyjny charakter badań koszykowych pozwala badaczom na szybką ocenę nowych podejść terapeutycznych opartych na ważnych odkryciach laboratoryjnych. W przypadku raka jelita grubego zmieniliśmy wyniki badania, aby ocenić bezpieczeństwo i skuteczność skojarzonego leczenia wemurafenibem i cetuksymabem z powodu początkowego rozczarowania wynikami stosowania wemurafenibu w monoterapii. Read more „Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600 cd 8”

Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600 cd..

Zdarzenia niepożądane zostały ocenione przez badaczy terenu zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych (CTCAE) National Cancer Institute, wersja 4.0,23 do 28 dnia po zaprzestaniu leczenia. Przestudiuj badanie
Badanie zostało zaprojektowane przez komitet sterujący we współpracy z zespołem F. Hoffmanna-La Roche (sponsora) i zostało przeprowadzone zgodnie z wytycznymi Deklaracji Helsińskiej i Dobrej Praktyki Klinicznej. Instytucjonalna komisja rewizyjna lub komitet ds. Etyki w zakresie badań naukowych w każdym ośrodku uczestniczącym zatwierdził protokół. Dane zebrano w każdym miejscu i monitorowano przez sponsora. Pierwszy i ostatni autor napisał pierwszą wersję manuskryptu przy wsparciu przedstawicieli sponsora. Read more „Wemurafenib w wielu nowotworach typu Nonmelanoma z mutacjami BRAF V600 cd..”