Spiroindolon KAE609 dla malarii Falciparum i Vivax AD 5

Wyjściowa gęstość pasożytów wynosiła od 6816 do 53,082 pasożytów P. vivax na milimetr sześcienny i od 4139 do 63,745 pasożytów P. falciparum na milimetr sześcienny. Wszystkich 21 pacjentów włączono do analiz skuteczności i bezpieczeństwa. W analizach farmakokinetycznych wykluczono 2 pacjentów: pacjenta w kohorcie P. vivax, który wymiotował lek, i w kohorcie P. falciparum, który wycofał zgodę po otrzymaniu jednej dawki KAE609. Rozdzielczość gorączki i luzów pasożytniczych
Tabela 1. Tabela 1. Rozliczenie pasożyta w kohortach pacjentów z zakażeniem Plasmodium vivax lub P. falciparum. Rycina 1. Rycina 1. Profile luzowania pasożytów u indywidualnych pacjentów z Plasmodium vivax lub P. falciparum Malaria. W każdym panelu przerywana linia pionowa wskazuje średni czas usuwania pasożyta, a kolorowe linie reprezentują poszczególnych pacjentów.
Odpowiedzi kliniczne i parazytologiczne przedstawiono w Tabeli 1. Mediana czasu do us tąpienia gorączki wynosiła 8 godzin w kohorcie P. vivax i 12 godzin w kohorcie P. falciparum. Średni czas klirensu pasożyta wynosił 12 godzin w każdej kohorcie (zakres międzykwartylny, 8 do 16 godzin w kohorcie P. vivax i 10 do 16 godzin w kohorcie P. falciparum) (Tabela i Figura 1). Mediana okresu półtrwania w fazie eliminacji pasożyta wynosiła 0,95 godziny (zakres międzykwartylny, 0,85 do 1,14, zakres od 0,68 do 2,01) w kohorcie P. vivax i 0,90 godziny (zakres międzykwartylaowy, 0,78 do 1,07, zakres od 0,68 do 1,64) w grupie P kohorty falciparum (rysunek 1).
Pięciu pacjentów z zakażeniem P. falciparum miało mutacje białka kelczowego, które przypuszczalnie były związane z opornością na artemizynę5 (N537I i G538V u jednego pacjenta iu C580Y u trzech pacjentów); jeden z tych pacjentów wycofał się z badania. Pozostali czterej pacjenci mieli klirens pasożyta, który był równie szybki jak u sześciu pacjentów bez mutacji w białku kelczowym (ryc. S1 w Dodatku Aneks). U pięciu pacjentów z malarią P. vivax wykryto gametocytemię; klirens gametocytów obserwowano u każdego z tych pacjentów przez 8 godzin. Gametocytemia nie została wykryta przed lub po leczeniu u żadnego pacjenta z kohorty P. falciparum.
Bezpieczeństwo
Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane. Żadne niekorzystne zdarzenie nie doprowadziło do przerwania leczenia (Tabela 2). Zgłoszono dwa poważne zdarzenia niepożądane (gorączka u dwóch pacjentów) (Tabela 2), a oba wystąpiły po klirensie pasożyta i zostały uznane przez badacza terenu za niezwiązane z badanym lekiem (jeden pacjent otrzymał współistniejącą diagnozę zakażenia Salmonella typhi). Wymioty (również uważane przez badacza za niezwiązane z badanym lekiem) wystąpiły u trzech pacjentów (dwóch pacjentów z P [więcej w: Upadłość transgraniczna, terapia cranio-sacralna, certolizumab ]

Powiązane tematy z artykułem: certolizumab terapia cranio-sacralna Upadłość transgraniczna