Mutacja w TET2 w raku mieloidowym czesc 4

Ten region był normalny u pacjentów MPD02 i MPD03. Nabyte mutacje w TET2
Gen TET2 zawiera 11 eksonów rozłożonych na 150 kb i jest szeroko eksprymowany.23,24 U ludzi przewidywane białko TET2 należy do rodziny składającej się z trzech członków, zawierającej dwa wysoce konserwatywne regiony (ryc. i ryc. i 2 w Dodatek). TET2 nie było wcześniej wiązane z ludzkimi nowotworami, ale TET1 jest połączony z genem białaczki mieszanej (MLL) w translokacji chromosomowej t (10; 11) (p12; q23), która występuje rzadko u pacjentów z ostrą białaczką. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym czesc 4”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym cd

Obecność sekwencji nukleotydowych typu dzikiego w próbkach przypisano resztkowym prawidłowym komórkom hematopoetycznym. Dopasowane próbki składały się z komórek szpiku kostnego uzyskanych po przeszczepie, w okresie zdrowia klinicznego (pacjent nAML1); Limfoidalne komórki typu B transformowane wirusem Epsteina-Barra (pacjent nAML2); i jednojądrzaste komórki krwi obwodowej stymulowane estrem forbolu (pacjent MDS03). W panelu D sekwencje TET2 typu dzikiego są porównywane z sekwencjami TET2 w komórkach nowotworowych i dopasowanymi komórkami jednojądrzastymi od pacjentów MPD01 i MPD04. Przerywane linie pionowe oznaczają delecję dziewięciu nukleotydów dla pacjenta MPD04. Strzałka wskazuje obecność małego szczątkowego szczytu allelu typu dzikiego w komórkach jednojądrzastych od Pacjenta MPD01. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym cd”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad

Stosując różne metody genetyczne, zidentyfikowaliśmy gen supresorowy TET2, który jest usuwany lub mutowany u pacjentów z różnymi nowotworami szpikowymi. Metody
Pacjenci
Tabela w Dodatku uzupełniającym (dostępna w pełnym tekście niniejszego artykułu) wymienia kliniczne cechy pacjentów, u których zdiagnozowano stany z zastosowaniem standardowych kryteriów międzynarodowych. 18-20 Próbki szpiku kostnego lub krwi uzyskano od 320 pacjentów (84 z zespołami mielodysplastycznymi, 203 z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, 2 z pierwotną AML, 22 z wtórną AML i 9 z przewlekłą białaczką mielomonocytową) po tym, jak pacjenci udzieliły pisemnej świadomej zgody oraz lokalnym komitetom etyki (w szpitalach Hôtel-Dieu i Cochin ) udzielił zatwierdzenia.
Analizy genetyczne
Szczegółowy opis materiałów i metod zastosowanych w tych eksperymentach znajduje się w Dodatku Uzupełniającym. Pokrótce, wyizolowano jednojądrzaste komórki szpiku kostnego, limfocyty lub granulocyty i przechowywano je w ciekłym azocie. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym

Zespoły mielodysplastyczne i zaburzenia mieloproliferacyjne są związane z deregulacją produkcji komórek szpikowych. Mechanizmy leżące u podstaw tych zaburzeń nie są dobrze zdefiniowane. Metody
Przeprowadziliśmy kombinację analizy molekularnej, cytogenetycznej, porównawczo-genomowej i analizy pojedynczego nukleotydu i polimorfizmu w celu zidentyfikowania potencjalnego genu supresorowego guza wspólnego dla pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, zaburzeniami mieloproliferacyjnymi i ostrą białaczką szpikową (AML). Sekwencję kodującą tego genu, TET2, określono u 320 pacjentów. Przeanalizowaliśmy konsekwencje delecji lub mutacji w TET2 za pomocą testów klonalnych in vitro i transplantacji ludzkich komórek nowotworowych myszom. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym”

Wiek, neuropatologia i demencja

Badania w chorobie Alzheimera koncentrują się głównie na młodszych starcach, podczas gdy badania z udziałem bardzo starych osób opisują osłabione związki między patologicznymi cechami choroby Alzheimera i demencją. Metody
Oceniliśmy 456 mózgów przekazanych na potrzeby badania funkcji poznawczych i badania dotyczącego starzenia się na podstawie badań populacji medycznej od osób w wieku od 69 do 103 lat po śmierci. Zastosowaliśmy standardowy protokół neuropatologiczny, który obejmował pomiary patologicznych cech choroby Alzheimera, atrofii mózgu i choroby naczyń mózgowych. Zmieniono zmienne neuropatologiczne, aby nie stanowiły obciążenia lub łagodnego obciążenia patologicznymi zmianami w porównaniu z umiarkowanym lub ciężkim obciążeniem. Regresja logistyczna została wykorzystana do oszacowania wpływu wieku na związek między cechami neuropatologicznymi a demencją. Read more „Wiek, neuropatologia i demencja”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9

Częstość mutacji TET2 u niewyselekcjonowanych pacjentów wynosiła 19% (15 z 81 pacjentów) z zespołami mielodysplastycznymi, 12% (24 z 198 pacjentów) z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, 24% (5 z 21 pacjentów) z wtórną AML i 22% (2 9 pacjentów) z przewlekłą białaczką mielomonocytową. Wykrywanie nabytych defektów genetycznych ukierunkowanych na obie kopie TET2 u 24 z 55 pacjentów wskazuje, że TET2 jest prawdziwym genem supresorowym guza w niektórych rakach szpikowych. W próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, którzy mieli zarówno mutacje TET2 i JAK2, mutacje TET2 wystąpiły jako pierwsze w trakcie choroby. Mutacje TET2 obserwowano w różnych podtypach zespołów mielodysplastycznych, zgodnie z doniesioną utratą heterozygotyczności i śródmiąższowych delecji na chromosomie 4q24 w tych podtypach.26,27 Podobne zdarzenia dotyczące chromosomu 4q24 odnotowano u pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi28 oraz u pacjentów z nawrotowym AML. 29 Mutacje TET2 obserwowano w prymitywnych komórkach CD34 + CD38-, a transplantacja ksenoprzeszczepowa wykazała obecność zmutowanego TET2 w hematopoetycznych komórkach macierzystych w próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8

Hematopoetyczne komórki macierzyste z mutacją JAK2 V617F od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi z defektami TET2 wykazują zwiększoną zdolność do ponownego wchłaniania, gdy komórki są szczepione na nieotyłe myszy z cukrzycą z ciężkim złożonym niedoborem odporności (NOD-SCID). Komórki CD34 + od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi wstrzykiwano dożylnie myszom NOD-SCID, które poddano naświetlaniu subletalnemu. Procent ludzkich komórek CD45 + w szpiku kostnym myszy monitorowano po 3, 6, 12 i 15 tygodniach po transplantacji. Jak pokazano w Panelu A, Pacjenci MPD01 i MPD04 mieli defekty TET2, podczas gdy Pacjenci MPD09, MPD11 i MPD27 mieli prawidłowy TET2 i służyli jako kontrole. Panel B pokazuje wyniki analizy cytometrii przepływowej komórek ludzkich obecnych w szpiku kostnym myszy NOD-SCID 15 tygodni po transplantacji 3 × 105 komórek CD34 + od pacjentów MPD04 i MPD09. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7

Panel C pokazuje frakcje niedojrzałych komórek progenitorowych (BMNK) i dojrzałe progenitory szpikowe (BFU-E i CFU-GM) niosące defekty TET2 w naturalnych komórkach progenitorowych JAK2 od pacjentów MPD05 i MPD20. W panelach B i C liczby analizowanych klonów są pokazane na słupkach. Analizowaliśmy hematopoetyczne progenitory od pięciu pacjentów, którzy mieli zaburzenia mieloproliferacyjne z mutacjami w TET2 i JAK2. Niedojrzałe komórki CD34 + CD38- wysiewano w jednej komórce na studzienkę w warunkach hodowli, które wspierały różnicowanie limfomueloidalne, podczas gdy komórki CD34 + CD38 + hodowano w testach metylocelulozy erytrocytarnej. We wszystkich testowanych komórkach zarówno defekty TET2, jak i JAK2 występowały w klonach zawierających komórki limfoidalne i mieloidalne razem (Figura 3A i 3B). Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 6

U wszystkich czterech pacjentów wykryto zmutowaną sekwencję TET2 (Figura 2 oraz Fig. 5 i 6 w Dodatku Uzupełniającym). U jednego pacjenta (Patient MDS03) komórki CD34 + analizowano w pierwszej fazie niedokrwistości opornej z nadmiarem blastów (RAEB1, 5 do 9% blastów) iw drugiej fazie (RAEB2, 10 do 19% blastów). Sekwencję typu dzikiego wykryto w fazie RAEB1, ale tylko sekwencja zmutowana została wykryta w fazie RAEB2, co sugeruje obecność ekspandowanych klonów progenitorów niosących mutację podczas progresji choroby (Figura 2A). My frakcjonowaliśmy komórki CD34 + od tych czterech pacjentów do populacji CD34 + CD38- (odpowiadających komórkom macierzystym i progenitorom multipotencjalnym) i do populacji CD34 + CD38 + (odpowiadających bardziej dojrzałym progenitorom). Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 6”

Wiek, neuropatologia i demencja ad 6

Nasilenie otępienia również nie wyjaśnia zbieżności profili neuropatologicznych w starszym wieku u osób z demencją i bez demencji, ponieważ wyniki MMSE tych, którzy zmarli wraz z tymi, którzy zmarli bez demencji, wydają się nieznacznie rozbieżne wraz z wiekiem. Żadna z analiz wrażliwości nie doprowadziła do różnych wniosków, co sugeruje, że ani czynniki demograficzne, ani projekt badania nie mogą wyjaśnić naszych wyników. Ocenę neuropatologiczną oparto na zmodyfikowanym protokole CERAD. Podczas całego badania zachowaliśmy tę podstawową ocenę w celu wygenerowania spójnych danych. Ocena CERAD polegała na barwieniu hematoksyliną i eozyną lub ubikwityną w celu zidentyfikowania ciałek Lewy ego; dlatego, chociaż nasze wyniki są solidne, wymagają dalszego potwierdzenia przy użyciu obecnych technik barwienia. Read more „Wiek, neuropatologia i demencja ad 6”