Wiek, neuropatologia i demencja

Badania w chorobie Alzheimera koncentrują się głównie na młodszych starcach, podczas gdy badania z udziałem bardzo starych osób opisują osłabione związki między patologicznymi cechami choroby Alzheimera i demencją. Metody
Oceniliśmy 456 mózgów przekazanych na potrzeby badania funkcji poznawczych i badania dotyczącego starzenia się na podstawie badań populacji medycznej od osób w wieku od 69 do 103 lat po śmierci. Zastosowaliśmy standardowy protokół neuropatologiczny, który obejmował pomiary patologicznych cech choroby Alzheimera, atrofii mózgu i choroby naczyń mózgowych. Zmieniono zmienne neuropatologiczne, aby nie stanowiły obciążenia lub łagodnego obciążenia patologicznymi zmianami w porównaniu z umiarkowanym lub ciężkim obciążeniem. Regresja logistyczna została wykorzystana do oszacowania wpływu wieku na związek między cechami neuropatologicznymi a demencją. Read more „Wiek, neuropatologia i demencja”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9

Częstość mutacji TET2 u niewyselekcjonowanych pacjentów wynosiła 19% (15 z 81 pacjentów) z zespołami mielodysplastycznymi, 12% (24 z 198 pacjentów) z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, 24% (5 z 21 pacjentów) z wtórną AML i 22% (2 9 pacjentów) z przewlekłą białaczką mielomonocytową. Wykrywanie nabytych defektów genetycznych ukierunkowanych na obie kopie TET2 u 24 z 55 pacjentów wskazuje, że TET2 jest prawdziwym genem supresorowym guza w niektórych rakach szpikowych. W próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, którzy mieli zarówno mutacje TET2 i JAK2, mutacje TET2 wystąpiły jako pierwsze w trakcie choroby. Mutacje TET2 obserwowano w różnych podtypach zespołów mielodysplastycznych, zgodnie z doniesioną utratą heterozygotyczności i śródmiąższowych delecji na chromosomie 4q24 w tych podtypach.26,27 Podobne zdarzenia dotyczące chromosomu 4q24 odnotowano u pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi28 oraz u pacjentów z nawrotowym AML. 29 Mutacje TET2 obserwowano w prymitywnych komórkach CD34 + CD38-, a transplantacja ksenoprzeszczepowa wykazała obecność zmutowanego TET2 w hematopoetycznych komórkach macierzystych w próbkach od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 9”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8

Hematopoetyczne komórki macierzyste z mutacją JAK2 V617F od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi z defektami TET2 wykazują zwiększoną zdolność do ponownego wchłaniania, gdy komórki są szczepione na nieotyłe myszy z cukrzycą z ciężkim złożonym niedoborem odporności (NOD-SCID). Komórki CD34 + od pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi wstrzykiwano dożylnie myszom NOD-SCID, które poddano naświetlaniu subletalnemu. Procent ludzkich komórek CD45 + w szpiku kostnym myszy monitorowano po 3, 6, 12 i 15 tygodniach po transplantacji. Jak pokazano w Panelu A, Pacjenci MPD01 i MPD04 mieli defekty TET2, podczas gdy Pacjenci MPD09, MPD11 i MPD27 mieli prawidłowy TET2 i służyli jako kontrole. Panel B pokazuje wyniki analizy cytometrii przepływowej komórek ludzkich obecnych w szpiku kostnym myszy NOD-SCID 15 tygodni po transplantacji 3 × 105 komórek CD34 + od pacjentów MPD04 i MPD09. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 8”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7

Panel C pokazuje frakcje niedojrzałych komórek progenitorowych (BMNK) i dojrzałe progenitory szpikowe (BFU-E i CFU-GM) niosące defekty TET2 w naturalnych komórkach progenitorowych JAK2 od pacjentów MPD05 i MPD20. W panelach B i C liczby analizowanych klonów są pokazane na słupkach. Analizowaliśmy hematopoetyczne progenitory od pięciu pacjentów, którzy mieli zaburzenia mieloproliferacyjne z mutacjami w TET2 i JAK2. Niedojrzałe komórki CD34 + CD38- wysiewano w jednej komórce na studzienkę w warunkach hodowli, które wspierały różnicowanie limfomueloidalne, podczas gdy komórki CD34 + CD38 + hodowano w testach metylocelulozy erytrocytarnej. We wszystkich testowanych komórkach zarówno defekty TET2, jak i JAK2 występowały w klonach zawierających komórki limfoidalne i mieloidalne razem (Figura 3A i 3B). Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 7”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 6

U wszystkich czterech pacjentów wykryto zmutowaną sekwencję TET2 (Figura 2 oraz Fig. 5 i 6 w Dodatku Uzupełniającym). U jednego pacjenta (Patient MDS03) komórki CD34 + analizowano w pierwszej fazie niedokrwistości opornej z nadmiarem blastów (RAEB1, 5 do 9% blastów) iw drugiej fazie (RAEB2, 10 do 19% blastów). Sekwencję typu dzikiego wykryto w fazie RAEB1, ale tylko sekwencja zmutowana została wykryta w fazie RAEB2, co sugeruje obecność ekspandowanych klonów progenitorów niosących mutację podczas progresji choroby (Figura 2A). My frakcjonowaliśmy komórki CD34 + od tych czterech pacjentów do populacji CD34 + CD38- (odpowiadających komórkom macierzystym i progenitorom multipotencjalnym) i do populacji CD34 + CD38 + (odpowiadających bardziej dojrzałym progenitorom). Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 6”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 5

Defekty TET2 stwierdzono u 22 spośród 111 pacjentów z różnymi typami zespołów mielodysplastycznych u 21 z 181 pacjentów z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi związanymi z JAK2 V617F, u z 6 pacjentów z chorobą związaną z mutacją W515L / K w onkogenie mieloproliferacyjnej białaczki ( MPL) oraz u 2 z 11 pacjentów, którzy nie nosili mutacji MPL W515L / K lub JAK2 V617F. W sumie wykryliśmy defekty TET2 w różnych zaburzeniach szpikowych, z przewagą 15% (46 z 309 pacjentów). Ponieważ przewiduje się, że większość takich mutacji skróci białko, może to spowodować częściową lub całkowitą utratę funkcji białka TET2. U 25 z 55 pacjentów z ubytkami TET2 wykryto dwie różne mutacje, które prawdopodobnie były skierowane na obie kopie TET2 (Tabela 1). Wniosek ten potwierdzono u Pacjenta MDS42 przez subklonowanie i analizę poszczególnych cząsteczek DNA (ryc. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad 5”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym czesc 4

Ten region był normalny u pacjentów MPD02 i MPD03. Nabyte mutacje w TET2
Gen TET2 zawiera 11 eksonów rozłożonych na 150 kb i jest szeroko eksprymowany.23,24 U ludzi przewidywane białko TET2 należy do rodziny składającej się z trzech członków, zawierającej dwa wysoce konserwatywne regiony (ryc. i ryc. i 2 w Dodatek). TET2 nie było wcześniej wiązane z ludzkimi nowotworami, ale TET1 jest połączony z genem białaczki mieszanej (MLL) w translokacji chromosomowej t (10; 11) (p12; q23), która występuje rzadko u pacjentów z ostrą białaczką. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym czesc 4”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym cd

Obecność sekwencji nukleotydowych typu dzikiego w próbkach przypisano resztkowym prawidłowym komórkom hematopoetycznym. Dopasowane próbki składały się z komórek szpiku kostnego uzyskanych po przeszczepie, w okresie zdrowia klinicznego (pacjent nAML1); Limfoidalne komórki typu B transformowane wirusem Epsteina-Barra (pacjent nAML2); i jednojądrzaste komórki krwi obwodowej stymulowane estrem forbolu (pacjent MDS03). W panelu D sekwencje TET2 typu dzikiego są porównywane z sekwencjami TET2 w komórkach nowotworowych i dopasowanymi komórkami jednojądrzastymi od pacjentów MPD01 i MPD04. Przerywane linie pionowe oznaczają delecję dziewięciu nukleotydów dla pacjenta MPD04. Strzałka wskazuje obecność małego szczątkowego szczytu allelu typu dzikiego w komórkach jednojądrzastych od Pacjenta MPD01. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym cd”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad

Stosując różne metody genetyczne, zidentyfikowaliśmy gen supresorowy TET2, który jest usuwany lub mutowany u pacjentów z różnymi nowotworami szpikowymi. Metody
Pacjenci
Tabela w Dodatku uzupełniającym (dostępna w pełnym tekście niniejszego artykułu) wymienia kliniczne cechy pacjentów, u których zdiagnozowano stany z zastosowaniem standardowych kryteriów międzynarodowych. 18-20 Próbki szpiku kostnego lub krwi uzyskano od 320 pacjentów (84 z zespołami mielodysplastycznymi, 203 z zaburzeniami mieloproliferacyjnymi, 2 z pierwotną AML, 22 z wtórną AML i 9 z przewlekłą białaczką mielomonocytową) po tym, jak pacjenci udzieliły pisemnej świadomej zgody oraz lokalnym komitetom etyki (w szpitalach Hôtel-Dieu i Cochin ) udzielił zatwierdzenia.
Analizy genetyczne
Szczegółowy opis materiałów i metod zastosowanych w tych eksperymentach znajduje się w Dodatku Uzupełniającym. Pokrótce, wyizolowano jednojądrzaste komórki szpiku kostnego, limfocyty lub granulocyty i przechowywano je w ciekłym azocie. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym ad”

Mutacja w TET2 w raku mieloidowym

Zespoły mielodysplastyczne i zaburzenia mieloproliferacyjne są związane z deregulacją produkcji komórek szpikowych. Mechanizmy leżące u podstaw tych zaburzeń nie są dobrze zdefiniowane. Metody
Przeprowadziliśmy kombinację analizy molekularnej, cytogenetycznej, porównawczo-genomowej i analizy pojedynczego nukleotydu i polimorfizmu w celu zidentyfikowania potencjalnego genu supresorowego guza wspólnego dla pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, zaburzeniami mieloproliferacyjnymi i ostrą białaczką szpikową (AML). Sekwencję kodującą tego genu, TET2, określono u 320 pacjentów. Przeanalizowaliśmy konsekwencje delecji lub mutacji w TET2 za pomocą testów klonalnych in vitro i transplantacji ludzkich komórek nowotworowych myszom. Read more „Mutacja w TET2 w raku mieloidowym”