Inaktywacja mutacji PAPSS2 u pacjenta z przedwczesnym Pubarche cd

Pacjentka miała teraz rozwój włosów łonowych w stadium 5 Tannera, rozwój piersi w stadium 4 Tannera oraz klinicznie znaczący hirsutyzm i trądzik. W wieku 13 lat rozwinęło się wtórne miesiączkowanie. Wysokość pacjenta na 14,5 lat wynosiła 139,0 cm (odchylenie standardowe, -4,1). Ocena endokrynologiczna w wieku 12 lat (Tabela 1) odzwierciedliła wyniki po 8 latach, z poziomami androstendionu i testosteronu, które były dwa razy wyższe niż górne limity normalnych zakresów, poziomem DHEA przy górnej granicy prawidłowego zakresu, oraz poziom DHEAS poniżej granicy wykrywalności. Ponowna ocena za pomocą bardziej czułego testu (granica wykrywalności, 0,08 .mol na litr [29,5 ng na litr]) wykazała stężenie DHEAS w osoczu na poziomie 0,27 .mol na litr (99,5 ng na litr). Poziom DHEAS pozostawał poniżej 0,4 .mol na litr (147,4 ng na litr) w teście stymulacji kosyntropiną, podczas gdy poziomy DHEA w osoczu wzrastały podczas testu z 20,0 nmoli na litr (5,8 .g na litr) na początku badania do 38,0 nmoli na litr po 30 minutach i 43,0 nmoli na litr po 60 minutach (odpowiednio 11,0 i 12,4 .g na litr). Analiza metabolitów steroidów w moczu w ciągu 24 godzin wykazała zwiększoną wydalanie głównego androsteronu metabolitu androgenu (5376 .g na 24 godziny, zakres normalny, 287 do 2215).
Metody
Testy hormonalne
Stężenie DHEA, DHEAS, androstendionu i testosteronu w osoczu oznaczano za pomocą testu radioimmunologicznego.18 Poziom DHEAS mierzono również testem immunologicznym luminescencji (Architect immunoanalyzer, Abbott), z mniejszą granicą wykrywalności wynoszącą 0,08 .mol na litr (29,5 ng na mililitr). Wydalanie z moczem metabolitów steroidowych analizowano za pomocą chromatografii gazowej ze spektrometrią masową. 19
Analiza sekwencji DNA
Badania genetyczne zostały przeprowadzone za pisemną świadomą zgodą pacjenta i jej rodziców i zostały zatwierdzone przez Komisję Etyki Badań w South Birmingham. Sekwencje kodujące ludzkie geny SULT2A1, PAPSS1 i PAPSS2 zamplifikowano z genomowego DNA uzyskanego od pacjenta i jej rodziców, a następnie przeprowadzono bezpośrednie sekwencjonowanie (szczegóły w Dodatku Uzupełniającym). Analiza polimorfizmu polimorfera-łańcuch-reakcja-długość fragment-długość (PCR-RFLP) została wykorzystana do potwierdzenia obecności mutacji. Numeracja mutacji odnosi się do pozycji aminokwasowej w ludzkim białku PAPSS2a (numer dostępu w GenBanku, NP_004661). Przeanalizowaliśmy obydwa aspekty wszystkich eksonów PAPSS2 zidentyfikowanych jako niosące mutację u 100 białych osób o mieszanym pochodzeniu europejskim i 100 osób pochodzenia tureckiego po uzyskaniu pisemnej świadomej zgody.
Analiza ekspresji RNA Messenger
Jakościowe i ilościowe analizy ekspresji matrycowego RNA (mRNA) przeprowadzono dla SULT2A1, PAPSS1 i PAPSS2 (szczegóły patrz Suplement Dodatek) z wykorzystaniem ludzkiej płodowej tkanki nadnerczy i chrząstki, uzyskanych zgodnie z etyczną i świadomą zgodą wytyczne komitetu Polkinghorne, 20 i ludzkich dorosłych wątroby, nadnerczy, jąder i próbek jajników (Clontech).
Analiza funkcjonalna mutacji PAPSS2
Kopie zmutowanego komplementarnego DNA PAPSS2 (cDNA) wytworzonego in vitro za pomocą ukierunkowanej mutagenezy zastosowano do bakteryjnej ekspresji białek fuzyjnych PAPSS2-glutationo-s-transferaza (GST).
[przypisy: nfz kolejka do sanatorium, zespół abstynencyjny leczenie, skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne ]

Powiązane tematy z artykułem: nfz kolejka do sanatorium skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne zespół abstynencyjny leczenie