Inaktywacja mutacji PAPSS2 u pacjenta z przedwczesnym Pubarche ad 5

Ekspresja swoista wobec tkanki i ocena funkcjonalna systemu siarczanowania DHEA. Panel A pokazuje specyficzną tkankowo ekspresję mRNA systemu siarczanowania DHEA, w tym sulfotransferazy DHEA (SULT2A1), syntazy PAPS (PAPSS1) i syntazy PAPS 2 (PAPSS2), z wariantami splicingu PAPSS2a i PAPSS2b. W panelu B, schematyczne przedstawienie układu siarczanowania DHEA, PAPSS2 generuje PAPS będący donorem siarczanowym poprzez kolejne aktywności sulfurylazy ATP i kinazy APS. Sulfotransferaza DHEA (SULT2A1) wymaga PAPS do wydajnego sulfonowania DHEA. Nieskoniugowane cząsteczki DHEA są ostatecznie przekształcane w aktywne androgeny. W Panelu C inaktywujący charakter mutacji PAPSS2 jest wyraźnie przedstawiony na graficznym przedstawieniu wyników testu wytwarzania DHEAS in vitro obejmującego koinubację ludzkiej sulfotransferazy DHEA (SULT2A1) i białek PAPSS2a typu dzikiego i zmutowanych. Analiza Western blot wykazała, że preparaty PAPSS2 typu dzikiego i zmutowane są równe pod względem zawartości białka. W panelu D, trójwymiarowe modelowanie PAPSS2 typu dzikiego i zmutowanego pokazuje, że PAPSS2 zawiera dwie domeny, sulfurylazę ATP i kinazę APS. Zmutowany S475X (jak wcześniej podano15) i odziedziczony matczynie R329X powoduje wczesne obcięcie domeny sulfurylazy ATP, podczas gdy dziedziczny T48R wpływa na pętlę kinazy APS (niebieski), obszar, który jest kluczowy dla aktywności enzymatycznej. Lokalizacje mutacji w białkach S475X, R329X i T48R są zaznaczone na czerwono. (Struktura radiograficzna ludzkiego PAPSS123 posłużyła za szablon do modelowania PAPSS2 typu dzikiego i zmutowanego za pomocą Swiss-Pdb-Viewer [Szwajcarski Instytut Bioinformatyki] i POV-Ray 3.6 [POV-Team].) Jakościowa analiza ekspresji mRNA głównych miejsc siarczanowania DHEA – gruczołów nadnerczy i wątroby – wykazała, że obie tkanki wyrażały SULT2A1 i PAPSS2b, podczas gdy krótszy wariant splicingu PAPSS2a, który nie zawiera eksonu 7B, 22 był wyrażany tylko w tkance nadnerczy ( Figura 2A). Natomiast chondrocyty płodu z trzech różnych lokalizacji w układzie kostnym wyrażały PAPSS2a, ale nie PAPSS2b, a także brakowało ekspresji SULT2A1. PAPSS1 wyrażano we wszystkich badanych tkankach (Figura 2A).
Ilościowa analiza ekspresji mRNA w czasie rzeczywistym potwierdziła obecność nadnerczy i wątroby jako głównych miejsc siarczanowania DHEA, z wysokim poziomem ekspresji SULT2A1 i PAPSS2, ale stosunkowo niskim poziomem ekspresji PAPSS1 (patrz Fig. 2 w dodatkowym dodatku) . Tylko bardzo niskie poziomy ekspresji SULT2A1 znaleziono w tkankach z jajnika i jąder, co wykluczyło gonady jako główne czynniki przyczyniające się do siarczanowania DHEA.
PAPSS2 Mutacje
Upośledzone siarczanowanie proteoglikanów w chondrocytach było wcześniej związane z patogenezą dysplazji spondyloepimetafialnej, typu pakistańskiego, z powodu mutacji S475X w PAPSS2.15. Z naszego odkrycia, że chondrocyty płodu wyrażały tylko wariant PAPSS2a (ryc. 2A), używaliśmy typu dzikiego i zmutowane białko PAPSS2a dla sprzężonych testów z SULT2A1. Test funkcjonalny reprezentuje rekonstrukcję in vitro systemu siarczanowania DHEA (Figura 2B), mierząc ilość DHEAS wytworzonego z DHEA przez SULT2A1, proces katalityczny, w którym PAPS, generowany przez PAPSS2, jest wykorzystywany przez SULT2A1 do sulfonowania DHEA do DHEAS
[hasła pokrewne: naklejka na legitymację, long 4 lashes, zagęszczanie rzęs cena ]

Powiązane tematy z artykułem: long 4 lashes naklejka na legitymację zagęszczanie rzęs cena