Ablacja częstotliwości radiowej w przełyku Barretta z dysplazją ad 6

Wśród pacjentów z dysplazją wysokiego stopnia, całkowita eradykacja dysplazji wystąpiła u 81,0% pacjentów przypisanych do grupy ablacyjnej, w porównaniu z 19,0% osób przypisanych do grupy kontrolnej (p <0,001). Spośród wszystkich pacjentów bez względu na stopień dysplazji, całkowita eradykacja wszystkich metaplazji jelit wystąpiła u 77,4% pacjentów przypisanych do grupy ablacyjnej, w porównaniu z 2,3% osób przypisanych do grupy kontrolnej (P <0,001). Wśród pacjentów z grupy ablacyjnej wskaźnik całkowitego wyniszczenia metaplazji jelitowej u pacjentów z dysplazją o wysokim stopniu złośliwości (73,8%) był podobny jak u osób z małą dysplazją (81,0%, P = 0,44). Modelowanie logistyczno-regresyjne z wykorzystaniem grupy badanej, wieku, BMI, długości przełyku Barretta i czasu od rozpoznania przełyku Barretta jako zmiennych predykcyjnych oraz trzech głównych zmiennych wynikowych jako zmiennych odpowiedzi wykazało, że silny związek między przypisaniem grupy do badania a zwalczaniem dysplazja i metaplazja jelitowa nie zostały złagodzone przez korektę dla innych czynników ryzyka (p <0,001 dla przypisania do grupy badanej we wszystkich trzech modelach) (szczegóły patrz Dodatek dodatkowy).
Postęp choroby
Pacjenci, którzy zostali przydzieleni do grupy kontrolnej, mieli większe szanse na progresję choroby (16,3%) niż w grupie ablacyjnej (3,6%, p = 0,03). Wśród pacjentów z dużą dysplazją 19,0% osób z grupy kontrolnej miało progresję do raka przełyku, w porównaniu z 2,4% osób z grupy ablacyjnej (P = 0,04). Wśród wszystkich pacjentów rak przełyku wystąpił u znacznie większej liczby pacjentów w grupie kontrolnej niż w grupie ablacyjnej (9,3% vs. 1,2%, P = 0,045). Spośród czterech pacjentów w grupie kontrolnej, u których rozwinął się rak przełyku, dwóch miało raka śródbłonkowego, a dwóch miało zmiany T1; pojedynczy pacjent z rakiem przełyku w grupie z ablacją miał raka śródbłonowego.
Bezpieczeństwo i skutki uboczne
Łącznie przeprowadzono 298 zabiegów u 84 pacjentów z grupy ablacyjnej (średnia, 3,5 zabiegi na pacjenta). Wszystkie zabiegi wykonano ambulatoryjnie z użyciem sedacji dożylnej (narkotyczne z benzodiazepiną w 70% zabiegów i propofolem w 30%). Średni czas zabiegu wynosił 36 minut (zakres międzykwartylny, 29 do 45) dla obwodowej ablacji prądem o częstotliwości radiowej i 26 minut (zakres międzykwartylu, 19 do 40) dla ablacji o częstotliwości radiowej.
Trzy poważne zdarzenia niepożądane prawdopodobnie lub prawdopodobnie związane z badaniem wystąpiły w grupie ablacyjnej, a żadne w grupie kontrolnej (P = 0,55). Zdarzenia były jednym epizodem krwotoku z górnego odcinka przewodu pokarmowego u pacjenta otrzymującego leczenie przeciwpłytkowe z powodu choroby serca, które było leczone endoskopowo; jedna nocna hospitalizacja z powodu nowego bólu w klatce piersiowej 8 dni po ablacji z użyciem fal radiowych; oraz jedną nocną hospitalizację z powodu dyskomfortu w klatce piersiowej i nudności bezpośrednio po ablacji z użyciem fal radiowych. Nie doszło do perforacji ani zgonów związanych z zabiegiem. W trakcie obserwacji rozpoznano dwa przypadkowe raki incydentów (jeden rak żołądka w grupie ablacyjnej i jeden czerniak oka w grupie kontrolnej).
Po początkowym leczeniu stopień dyskomfortu w klatce piersiowej w dniu był wyższy w grupie ablacyjnej niż w grupie kontrolnej (mediana, 23 vs
[podobne: kasetony świetlne, chirurgiczne usuwanie ósemek, sztuczne rzęsy ]

Powiązane tematy z artykułem: chirurgiczne usuwanie ósemek kasetony świetlne sztuczne rzęsy